Skip to content
12 دسامبر 2013 / نيما نامداري

همراهی با اعتراض منطقی دکتر یارشاطر

مدتی پیش  شارمین و بیژن مصور رحمانی مبلغی در حدود ۱۰ میلیون دلار به دانشگاه پرینستون کمک می‌کنند. بخشی از این مبلغ به ایجاد یک کرسی استادی برای مطالعات ایران پیش از اسلام اختصاص یافته و به افتخار دکتر پورداود که متخصص مطالعات زرتشتی و زبان اوستایی بود به اسم او نام‌گذاری می‌شود. اخیرا دانشگاه پرینستون برای تصدی این کرسی فردی را انتخاب کرده که به جای تخصص در ایران پیش از اسلام در حوزه مطالعات عربی- یونانی کار کرده‌است.
این تصمیم با اعتراض دکتر احسان یارشاطر روبرو شده تا جایی که پیرمرد در این سن و سال نامه‌ای خطاب به رییس دانشگاه نوشته و اعتراض تندی کرده‌است. برای من ایران پیش‌از اسلام و قبل از اسلام فرق چندانی ندارد و به هیچ وجه هم با اعراب مشکلی ندارم. اما با این هضم شدن مطالعات ایران در مطالعات اسلامی – عربی که اتفاق رایجی در آمریکا است واقعا مشکل دارم. این تصمیم پرینستون هم به نوعی زیرمجموعه همین اتفاق است، ایران به عنوان بخشی از کلیتی به نام «اسلامی عربی» دیده می‌شود و این به دلایل مختلف، اشتباه و گمراه کننده‌است. تبعات منفی سیاسی و فرهنگی ندیدن تفاوت این دو مجموعه برای ما کم نبوده و نیست. من با اینکه اهل پتیشن امضا کردن نیستم، پتیشنی که به خواست و در حمایت از نامه دکتر یار شاطر ایجاد شده را امضا کردم شما هم پیشنهاد می‌کنم این کار را بکنید.
Advertisements
%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: