Skip to content
26 اکتبر 2013 / نيما نامداري

مرداد ۶۷ در ابعاد کوچک

در روز عید شیعیان، یک گروه اهل سنت به پاسگاه مرزی ایران در سیستان و بلوچستان حمله کرده و ۱۴ نفر را می‌کشد در مقابل دولت ایران هم به فاصله کمتر از ۲۴ ساعت، ۱۶ نفر از اعضای این گروه (به گفته دولت ایران البته) را که زندانی بوده‌اند اعدام می‌کند. رفتاری شبیه اعدام‌های مرداد ۶۷ البته در ابعاد کوچک‌تر!

در سال ۶۷ هم سازمان مجاهدین خلق  در عملیاتی به اسم فروغ جاویدان به ایران حمله کرد و  در این حمله تعدادی از دو طرف کشته شدند. بلافاصله بعد از این حمله دولت ایران به تلافی آن اقدام چندهزار زندانی سیاسی عضو این سازمان (و البته برخی زندانی‌های سیاسی عضو گروه‌های دیگر) را اعدام کرد. این دو اقدام هیچ فرقی با هم ندارند. کشتن یک نفر به انتقام رفتار یک نفر دیگر (هر نوع ارتباط هم بین این دو نفر باشد اهمیتی ندارد) چیزی جز جنایت نیست.

در سالهای اخیر بسیاری افراد و گروه‌های سیاسی که در دهه ۶۰ مسئولیت داشتند، سکوت و مماشات خود در برابر اعدام‌های تابستان ۶۷ را به بی‌اطلاعی از وقوع این جنایت ربط می‌دادند. این گوی و این میدان، اکنون که از اتفاق مشابه اطلاع دارید با صراحت محکوم کنید! اگر می‌بیند سخت‌تان است و منافع و مصالح‌تان اجازه نمی‌دهد بدانید که حقوق‌بشر برای شما صرفا ابزاری برای کسب قدرت‌است و آن وقت به این فکر کنید که آدمی مثل آیت‌الله منتظری در آن زمان چه کار شرفتمندانه و بزرگی کرده‌است.

Advertisements
%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: