Skip to content
21 اکتبر 2013 / نيما نامداري

آینه و آسانسور

یکی از چیزهایی که من هنوز با آن کنار نیامده‌ام این است که در این کشور آسانسورها آینه ندارند. در ایران داخل اغلب آسانسورها آینه نصب کرده بودند که فایده‌های زیادی داشت، نفس دید زدن همدیگر سرگرم کننده بود، امنیت آدم هم بیشتر بود همه زیرچمشی و در زوایای مختلف هم دیگر را کنترل می‌کردیم کسی نمی‌توانست دست از پا خطا کند. اگه اسانسور خالی بود هم دستی به سر و رو می‌کشیدیم  و تهش کمی به خودمان زل می‌زدیم که بفهمیم بالاخره زشتیم یا زیبا. اما اینجا آسانسور سواری یک حرکت خسته کننده و حوصله‌ سر بر است، چرا واقعا؟

 

 

Advertisements
%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: