Skip to content
15 آوریل 2013 / نيما نامداري

پرسش دوم: آيا اصلاح طلبان بايد در انتخابات شركت كنند؟

تقريبا مطمئنم اصلاح‌ط‌لبان در انتخابات آينده برنده نخواهند شد. حتي اگر خاتمي هم نامزد شود باز هم احتمال پيروزي او كم است. پيش‌بيني‌ام درباره نتيجه انتخابات را در پاسخ پرسش‌هاي بعدي ارائه خواهم كرد. با اين حال شركت در انتخابات آتي ضرورت دارد. معمولا مردم تصور مي‌كنند گروه‌هاي سياسي در انتخابات شركت مي‌كنند تا برنده شوند و كسب قدرت كنند. اين تصور، درست اما ناقص است. گاهي اوقات ما يقين داريم كه در انتخابات برنده نمي‌شويم اما در آن شركت مي‌كنيم چون مي‌دانيم انتخابات فقط براي برنده شدن نيست. اگر اينطور بود احزاب سياسي در كشورهاي توسعه يافته بر اساس نتايج نظرسنجي‌ها تصميم مي گرفتند در انتخابات شركت كنند يا نه. اصلاخ‌طلبان در انتخابات سال 92 بايد شركت كنند زيرا:

1-      در اين مملكت زندگي مي‌كنيم و اوضاع آن وبال گردن‌مان است. از صبح كه چشم باز مي‌كنيم تا  شب كه به خواب مي‌رويم لحظه لحظه عمرمان تحت تاثير هوش و عقل و منطق و سواد و سليقه و حال و حوصله و ميل و دماغ و اوضاع شكم و زيرشكم تعدادي آدم است كه يك جاهايي در مركز تهران نشسته‌اند. در كشوري زندگي ميكنيم كه سايه حكومت حتي در تاريكي شب و زير لحاف هم روي تن‌هاي‌مان سنگيني مي‌كند. نمي‌شود گفت اين باشد يا آن چه فرقي مي‌كند، مي‌شود گفت اما مخاطب بايد عاقل باشد.

2-      در فضاي سياسي ايران كه كار تشكيلاتي منظم و مستمر تقريبا غيرممكن است. معمولا انتخابات يكي از بهترين زمان‌هايي است كه كادرهاي سياسي جوان رشد مي‌كنند و آبديده مي‌شوند. كمپين‌هاي انتخاباتي مانند يك دوره آموزش عملي سياست‌ورزي هستند. در شرايط فعلي كه تقريبا بخش عمده نيروهاي تشكيلاتي اصلاح‌طلبان آنقدر هزينه داده‌اند كه يا بريده‌اند يا رفته‌اند بيشتر از هر زمان ديگري به بازسازي تشكيلات احتياج داريم.

3-      نيروهاي مخالف عملا چاره‌اي ندارند جز اينكه با حاكميت تماس داشته باشند. ما عرصه بازي ديگري غير از فضاي سياسي داخل  كشور نداريم. من هيچ نشانه‌اي از تغيير شيوه سياست‌ورزي براي اصلاح اوضاع كشور نمي‌بينم. خوب يا بد، ماهيت كنش سياسي كماكان همان است كه در دو دهه اخير بوده. عقل اقتضا مي‌كند اگر مي‌خواهيم نيروهاي‌مان زير ضرب كمتري باشند، منافذ تنفس كمي گشوده‌تر شوند و فضاي عمل ما كمي بازتر شود با حاكميت به عنوان قدرت موجود تماس داشته باشيم.

4-      گمان مي‌كنم حاكميت از شركت مخالفان در انتخابات استقبال خواهد كرد و ان را يك سيگنال مثبت تلقي خواهدكرد. به ويژه اگر از برنده نشدن‌شان اطمينان داشته باشد. در چنين حالتي راه  براي برخي تماس‌ها و گرفتن برخي امتيازات باز خواهدشد. در مجموع فشار سياسي در ماه‌هاي اخير كمتر شده و مي‌توان گفن حكومت كمي (خيلي كم) به اصلاح‌طلبان امتياز داده، اين مسير را مي‌شود ادامه داد.

5-      انتخابات فرصت خوبي است كه گفتمان جديدي براي اصلاح‌طلبان خلق شود يا گفتمان قبلي بازسازي شود. خلق گفتمان مستلزم فضا است. فضايي كه در آن حرف زدن موضوعيت داشته و موضوعاتي براي حرف زدن وجود داشته باشد. در هنگامه انتخابات شاخكها حساس‌تر، ذهن‌ها فعال‌تر، موضوعات علني‌تر و مسائل حادتر مي‌شوند و اين فرصت خوبي براي حرف زدن و شنيده شدن‌است. در بيست سال گذشته هم انتخابات رياست جمهوري تعيين كننده تغييرات گفتمان اصلاح‌طلبي بوده‌اند. آنچه ما پس از انتخابات سال 88 از دست داديم همين فضا بود. انتخابات 92 مي‌تواند فرصتي براي ايجاد دوباره آن باشد.

پرسش اول:‌ وضعيت امروز اصلاح‌‌طلبان چگونه‌است؟

Advertisements
%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: