Skip to content
18 مه 2012 / نيما نامداري

اخلاق جعلي

سيستمهاي اخلاقي ساده معمولا چيزهاي مضحكي از آب در مي‌آيند. آدم‌هايي كه سيستم اخلاقي آنها شامل يك سري اصول قاطع، همه‌فهم و همه‌پسند است معمولا آدم‌هاي احترام‌برانگيزي نيستند. اينطور آدم‌ها عميقا اخلاقي نيستند، منظورم اين نيست كه آدم‌هاي بي‌اخلاقي هستند اما اخلاق‌مدار اصيل نيستند. يعني تو حس نمي‌كني اخلاق به‌ خودي خود مساله‌شان است، اخلاق را مراعات مي‌كنند چون اينطور بهتر است و جامعه آنها را تحسين خواهد كرد. يكي از معيارهاي من براي قضاوت درباره آدم‌ها همين اصيل و ريشه‌دار بودن سيستم اخلاقي‌شان است. همين قانون اخلاقي مد شده اين روزها كه «آدم‌ها را قضاوت نكنيد» يكي از محكهاي شناخت سيستم اخلاقي اصيل از نوع جعلي آن است. اينهايي كه  قواعد اخلاقي را مانند قوانين  رياضي حفظ، تكرار و تقديس ميكنند تنها حسي كه در من ايجاد مي‌كنند، تمسخر است.

Advertisements
%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: