Skip to content
31 ژوئیه 2010 / نيما نامداري

آنچه مي‌بينيم، آنچه هست

جامعه را از نظر ميزان مشاركت سياسي مي‌توان به سه گروه تفكيك كرد: گروه اول آنهايي هستند كه از نظر سياسي «خنثي» هستند يعني فاقد هر گونه مشاركت و تمايل پايدار سياسي هستند. اينها اكثريت مطلق هستند. گروه دوم آنهايي هستند كه به يك گرايش سياسي «تمايل» پايدار دارند و آن گرايش آنها را پايه راي خود مي‌داند. اين گروه، مخاطب ثابت رسانه‌هاي سياسي هستند. گروه سوم «فعالان» سياسي هستند كه متناسب با رويدادها و پيامهاي سياسي از خود واكنش نشان مي‌دهند. نشانه اين گروه تلاش آنها براي متقاعد كردن ديگران براي كنش سياسي مطلوب آنها است. اگر جامعه را از نظر مشاركت سياسي مانند يك هرم فرض كنيم خنثي‌ها در كف هرم هستند، متمايل‌ها در سطح مياني قرار مي‌گيرند و فعالان نوك هرم مي‌نشينند. اين هرم در جامعه ايران هم وجود دارد.

برداشت من از جامعه امروز ايران اين است كه سهم طرفداران اصلاح‌طلبي (در طيفي از قرائتها كه از يك سو تنه مي‌زند به انقلابي‌گري سربسته و از سوي ديگر همسايه مي‌شود با محافظه‌كاري نق‌زن) در دو لايه بالاي هرم بيشتر است. يعني اكثريت آنهايي كه «مشاركت» يا «تمايل» سياسي دارند با احمدي‌نژاديسم مشكل دارند. اما در لايه پايين يعني خنثي‌ها داستان طور ديگري است. اصولا اينها چون از نظر سياسي خنثي هستند نمي‌شود راحت در يك سمت منازعه جاي‌شان داد. خنثي‌ها معمولا تمايل ثابتي ندارند و متناسب با شرايط لحظه‌اي تصميم‌هاي كوتاه‌مدت مي‌گيرند و چون اهل رسانه و نهادهاي مدني نيستند غالبا ديده و شنيده هم نمي‌شوند به ويژه كه در جامعه ترسيده از سياست‌ورزي ايران، پنهان‌كاري يك ترجيح فردي هم هست. انجام نظرسنجي هم كه چند سالي است امنيتي شده و استفاده از ان آسان نيست. نتيجه اين مي‌شود كه اين اكثريت خنثي صرفا در انتخابات‌ نظرشان فهميده مي‌شود. حالا اين نظر گاهي با دو گروه ديگر مشابه است گاهي متفاوت. در سال 76 كه خاتمي رئيس‌جمهور شد هر سه لايه هرم مشابه عمل كردند اما در انتخابات سال گذشته من (برخلاف بسياري از دوستانم) معتقدم كه احمدي‌نژاد توانست با عوام‌فريبي و خريد راي بخش قابل توجهي از خنثي‌ها را به سوي خود جلب كند.

همه اينها را گفتم كه بگويم مواظب باشيد آنچه را شما از جامعه مي‌بينيد به آنچه واقعا در جامعه وجود دارد تعميم ندهيد. آنچه شما مي‌بينيد محصول عمل آدم‌هايي است كه از ابراز تمايل سياسي خود ابايي ندارند و حتي شايد اهل مشاركت فعال هم باشند. اما در هنگام راي‌گيري نتيجه آرا  توسط آدم‌هايي مشخص مي‌شود كه شما از ذهنيت سياسي آنها بي‌خبريد زيرا اينها تعداد دارند اما بروز وظهور ندارند مگر در پاي صندوق راي.

Advertisements
%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: